بله «تهران انار ندارد» اما سینماهایی دارد که این فیلم مستند کمدی موزیکال رو، با طنز ِ تلخ ِشیرین‌اش (این پارادوکس نیست، حقیقت جذاب فیلمه) نشون می‌ده و می‌تونه حال‌تون رو خوب کنه. حال من رو که خیلی خوب کرد مخصوصا که فهمیدم « گوسفندپروری در تهران از حرفه‌های شریف و پر رونق است که توسط تلفن موبایل کنترل می‌شود!»

و فیلم با یکی از ترانه‌های آیرونیک محسن نامجو به پایان می‌رسد که در آن از «جبر جغرافیایی» کسانی صحبت می‌کند که جشن تولدشان، همان مجلس عزاست.