آقا من نه فمنیست هستم، نه آنارشیست، نه فوتبالیست و نه هیچ
ایست دیگهای اما خب رفاقت و اینا حالیمه دیگه!
زن زمینی عزیز با کلی هندونهی قند عسل من رو دعوت کرده
به یه بازی جدی وبلاگی در حمایت از خانواده یا جنبیدن علیه
لایحهی خانواده یا یه همچو چیزی.
از اونجایی که اینجانبه رها، به کیان مقدس خانواده هیچ
اعتقادی ندارم و برعکس! معتقدم که این کیان مقدس و الهی محکوم به نابودیست چون
کارکرد طبیعی خودش رو از دست داده و شاید به عمر من و شما قد نده اما به هر حال
نابود میشه و خانمها رو از کابوس هوو نجات میده و آقایون رو از لذت دوزنه و چند
زنه بودن محروم میکنه، بنابراین چرا زحمت بیفایده؟
همین اول کاری و در پرانتز یک صحبت درگوشی هم به خانمهایی
که عشق شوهر دارند:
خانمها!
بهترین روش حفظ کیان خانواده متعلق به اصفهانیهاست. وقتی
شوهر میکنین، کمی عشقولانههاتون رو کنار بذارین و به عنوان مهریه از شوشوی محترم
دونگ خونه طلب کنین. خونه نداره؟ چشماش کور! بره به عمل شنیع اس.تمنا متوسل بشه.
اصولا مردِ بدون خونه رو چه به زن گرفتن و محافظت از کیان مقدس خانواده؟ بدانید و
آگاه باشید که هرگونه تقدسی نیاز به «مکان» داره.
سالهای مدیده که دختران اصفهانی با همین روش شوهر میکنن و
تا حالا هم توی اصفهان کسی از بیشوهری نمرده. همیشه هم وفور شوهر بوده و هم دونگ
خونه.
اگر هم با این روش شوهر کردید و با خطر زن گرفتن شوشوی محترم و تزلزل پایههای بنای باشکوه خانواده روبرو شدین، از روش ساده و بدون دردسر «نخود نخود هر که رود خانهی خود» استفاده کنید و به شما قول میدم که زنهای مطلقه از شانس ازدواج بسیار بسیار بالاتری برخوردار هستن. یه نگاه به دور و برتون بکنین و دوشیزگان باکمال و آفتاب مهتاب ندیدهی بالای 35 سال رو احصا کنید، به همین نتیجه خواهید رسید.
باری، قرار بود من از این لایحه بنویسم اما از اونجایی که به منافع کوتاهمدت و بلندمدت اینجانبه ربطی پیدا نمیکنه و بنده هم مدت مدیدیست از تاهل و اهلی شدن تبری جسته و آزادانه و با طیب خاطر به جرگهی وحوش وارد شدهام، بنابراین به اینجا برید و بخونید و اگه دوست داشتید بجنبید و حمایت کنید و اگر نه هم که هر چی دلتون میخواد، به من چه اصلا!
در همین
رابطه: