قلبم ضعیف شده

و زود هول می‌کنم

از نگاه نگران پنجره

به آفتاب کم‌رنگ زمستان

از خورشید بی‌حوصله‌ی این روزها

از آن ستاره‌ی زردی

که شبانه به من خیره می‌شود

قلب‌ام ضعیف شده

و زود هول می‌کنم

از شنیدن یک آه بی‌صدا

یک سلام بی‌رمق

یک ترانه از ترانه‌خوان بی‌نوا

قلب‌ام ضعیف شده

و زود هول می‌کنم

از بی‌فرصتی این ثانیه‌ها

از پیچ و تاب بی‌کران جاده‌ها

از بلندی نفس‌گیر قله‌ها

از کوتاهی قامت اندیشه‌های خرد

از سستی واژه‌های «دوست‌ات دارم»

از بی‌تابی زبان‌ام به گفتن:

«مرا ببر»

قلبم ضعیف شده؟

و زود هول می‌کنم؟

آه

بی‌خیال!